Mina Potter (48) staat 19 jaar voor de klas. Ze is mentor van een havo-4-klas en docent maatschappijleer en maatschappijwetenschappen op het Montessori Lyceum Amsterdam. “Weet je hoeveel je lacht op een dag, met die pubers?”
“Hoe leuk is het onderwijs? Als docent heb je dynamisch werk. Voor de klas móet je er staan, in het moment.
Mijn werk voelt heel betekenisvol. De inhoud van de lessen is natuurlijk belangrijk. Maar minstens zo waardevol zijn de gesprekken met de leerlingen en de persoonlijke begeleiding. Elk jaar heb ik leerlingen die nét dat extra steuntje nodig hebben. Een leerling met PTSS die niet naar school kon komen, maar vlakbij mij bleek te wonen. We konden dus in de buurt afspreken. Zij heeft tóch haar diploma gehaald.
“Jij bent de enige die altijd vertrouwen in mij had”
Of die jongen die tijdens zijn examens op straat kwam te staan. Dankzij een rustige plek op school kon hij slagen. Of die ene leerling, echt een schoffie was het, die met iedereen botste. Hij zei tegen mij: “Jij bent de enige die altijd vertrouwen in mij had.”
Nee, het komt niet in me op om iets anders te gaan doen. Wel kost dit werk mij in de winter meer energie. Docent zijn is een extravert beroep, terwijl ik een introvert type ben. En in de winter wil ik thuis op de bank zitten met een boek. Bewust opladen is daarom essentieel: met een wandeling in de pauze, bijvoorbeeld.
Veel ruimte voor eigen invulling van lessen
Wat ook helpt: als docent heb je veel ruimte om lessen vorm te geven op een manier die bij je past. Laatst had ik een groep van 30 leerlingen (havo 5) in een klein lokaal. Dus had ik bedacht: ik geef de helft van de klas college, de andere helft zit in het lokaal ernaast aan een opdracht te werken. Halverwege de les wissel ik de groepen om. Leerlingen vinden dit zelf ook een fijn format, zeggen ze.
Als ik denk aan de leerlingen voor wie ik het doe krijg ik altijd energie. De leerlingen die wat extra ondersteuning nodig hebben.
Mijn rustige kant kan ik goed kwijt in het onderwijs, maar mijn vuur ook. Achterover zitten om naar iemand te luisteren, maar ook enthousiasme; je hebt het allebei nodig in dit werk.
School als mini-samenleving
Als docent maatschappijleer in de bovenbouw van havo en vwo zie ik dagelijks hoe de school een afspiegeling is van de samenleving: een mini-maatschappij. Wat buiten gebeurt, hoor je terug in de klas: in de meningen, de gesprekken en zelfs in het taalgebruik van de leerlingen. Omdat dit steeds verandert, is het belangrijk om mee te bewegen en contact te blijven maken.
Ik heb veel fijne collega’s. Docenten zijn vaak sociaal, hulpvaardig, vriendelijk, intellectueel, leergierig en maatschappelijk betrokken. Het is gezellig in de docentenkamer.
Werken met pubers is geweldig. Pubers zijn uniek: ze kunnen heel stoer doen, maar hebben tegelijk een kwetsbaarheid. Ze zijn recht voor je raap. What you see is what you get. En ze maken veel grappen. Weet je hoeveel je lacht op een dag, met die pubers? Zo ontzettend leuk is dat. In welke baan heb je dat nou?”