Renaila Silvanie (48) werkt al bijna 25 jaar in het onderwijs. Geboren op Curaçao, opgeleid in Amsterdam en met jarenlange ervaring op scholen in Nederland, Curaçao en Aruba voelt ze zich in het Amsterdamse onderwijs volledig op haar plek. “Dit past bij mij.”

“Na de middelbare koos ik eerst voor een studie Sociaal Pedagogische Hulpverlening, maar dat paste toch niet helemaal bij mij. Toen ik tijdens een open dag de pabo trof wist ik meteen: dit is het. Sindsdien ben ik eigenlijk nooit meer uit het onderwijs weggegaan. Ik heb op veel Amsterdamse scholen stagegelopen en later gewerkt, ben daarna acht jaar op Curaçao les gaan geven, drie jaar op Aruba en nu alweer acht jaar terug in Amsterdam. Ik beschouw Curaçao en Amsterdam als mijn ‘thuis’. Het onderwijs hier past bij mij. Het is dynamisch, divers en altijd in ontwikkeling. Je hoeft je hier geen moment te vervelen.

Naast mijn werk als leerkracht ben ik ook intern begeleider. Het mooie van deze twee functies is dat je vanuit verschillende invalshoeken met onderwijs bezig bent en dat maakt het werk extra interessant. Door mijn ervaring weet ik goed wat ik aankan en waar mijn kracht ligt. Ik weet ook dat ik altijd in het onderwijs zal blijven werken. Voor of achter de schermen. Bijdragen aan het beste onderwijs voor elk kind, dat maakt me blij.“

Zichtbaar zijn doet ertoe
“Voor mij was het meewerken aan dit portret een hele bewuste keuze. Ik wil zichtbaar zijn als leraar van kleur. Voor mensen met een andere etnische achtergrond die twijfelen of dit werk iets voor hen is, of die denken dat ze misschien niet passen binnen het Amsterdamse onderwijs, wil ik laten weten dat dit juist een kans is. In Amsterdam is leraar zijn een kleurrijk beroep. Ik wil laten zien dat het wél kan.”

Vakmanschap en vertrouwen
“Het is in het onderwijs soms nog zoeken naar balans. Data helpt om zicht te krijgen op ontwikkeling, maar voor mij blijft de professionele blik van de leerkracht minstens zo belangrijk. Ruimte om af te wegen, te kiezen en te vertrouwen op je ervaring. Ik zie hoe collega’s daar hun eigen weg in vinden en hoe dat bijdraagt aan werkplezier én goed onderwijs.

De grootste voldoening haal ik uit de groei van kinderen, vooral in hun zelfvertrouwen. Als een leerling inzet toont en jij als leerkracht daar bewust op inspeelt, ontstaat er iets moois. Dat een kind op een gegeven moment voelt: dit is leren en dit is groeien.”

“Hiervoor doe ik het”
“Dat zie ik terug in kleine momenten in de klas. Laatst werkte een leerling zelfstandig, maar gaf aan toch bij de instructie te willen aansluiten, omdat die herhaling helpend was. Dat bewust kiezen voor wat je nodig hebt en tonen van eigenaarschap laten voor mij zien waar onderwijs echt over gaat.”

Samen onderwijs maken
“Ook het contact met ouders vind ik heel waardevol. Soms is er verschil in perspectief, maar juist door het gesprek gaande te houden, wordt steeds duidelijker waar we samen naartoe werken: de optimale ondersteuning voor elk kind. Onderwijs doe je nooit alleen. Dat geldt ook voor de studenten en zij-instromers die aan onze school gekoppeld zijn. Als opleidingsschool bieden we toekomstige leraren de kans om te groeien. Dit gaat met vallen en opstaan, maar met de juiste feedback en ondersteuning zet iedere student weer een volgende stap vooruit. In een stabiel team staat niemand er alleen voor.

Twijfel je om de stap naar het onderwijs te zetten? Ik zeg: gewoon doen en mis deze kans niet, want in het onderwijs gaat er een wereld voor je open. Het blijft speciaal als oud-leerlingen je tegenkomen of je een berichtje sturen. Dan weet ik dat ik het verschil voor hen heb gemaakt. En dat zou ik voor niets anders willen vervangen.”